Δεν πρόκειται να πάρω σύντομα το βραβείο του πατέρα της χρονιάς. Αντί να ξεκολλήσω τα παιδιά μου από το TikTok, εθίστηκα εγώ. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο αλγόριθμός μου έπαθε κόλλημα με παντός είδους αναρτήσεις με αντιδράσεις για την Κύπρο. Τουρίστες, επαγγελματίες επισκέπτες, ξένοι κάτοικοι, ακόμη και Βρετανοί που σταθμεύουν στις Βάσεις. Θετικά, αρνητικά σχόλια, όλα τα παίρνει η μπάλα.
Τον τελευταίο καιρό, πάντως, μου σερβίρει όλο και περισσότερα αρνητικά. Και αρκετά έχουν κοινό παρονομαστή: «Οι Κύπριοι είναι αγενείς». Οι περισσότερες αναφορές αφορούν τον τουρισμό και την εξυπηρέτηση στην εστίαση. Ένας επισκέπτης έγραψε ότι πλήρωσε για πεντάστερο ξενοδοχείο, αλλά η εξυπηρέτηση ήταν… διάστερη. Ξένοι υπάλληλοι ή Κύπριοι, η ίδια αντιμετώπιση, είπε. Σκυθρωπά πρόσωπα, αγένεια, μια γενική αίσθηση βαριεστημάρας. Στη χώρα του, έλεγε, τα πέντε αστέρια είναι all around. Από την υποδοχή μέχρι το εστιατόριο.
Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν έχαψα ιδιαίτερα τον μύθο του νησιού της αγάπης και της φιλοξενίας. Έχω ταξιδέψει σε μέρη όπου και τα δύο μας βάζουν γυαλιά. Αλλά αγενείς ως λαός; Ναι, όλοι έχουμε πέσει πάνω σε σερβιτόρους με τσαντίλα. Μόλις το καλοκαίρι, σε παραθαλάσσια ταβέρνα στην Πάφο, ζητήσαμε διευκρινίσεις για το μενού λόγω των παιδιών. Η αντιμετώπιση ήταν τόσο αγενής, που κάποιος από την παρέα πήρε το γκαρσόνι στην άκρη για εξηγήσεις. Δεν θεωρώ, ωστόσο, ότι είμαστε αγενής λαός. Οι θετικές μου εμπειρίες είναι πολλαπλάσιες.
Όμως, στον τουρισμό, δεν αρκεί να είσαι καλός άνθρωπος. Πρέπει και να το δείχνεις. Γιατί όταν ένας influencer διαλαλεί ότι «δεν έχουμε τρόπους» και καλύτερα να μην επισκεφθείς το νησί, τη στιγμή μάλιστα που προσπαθούμε να ανεβάσουμε τον χειμερινό τουρισμό, η ζημιά δεν αφορά μόνο την εικόνα μας. Αφορά όλους μας. Πολίτες, επιχειρήσεις και, τελικά, την οικονομία.
Όπως έγραψε μια σχολιάστρια κάτω από ένα τέτοιο post: «Just give them time. Eventually they will warm up to you and you’ll find out that actually they are quite nice». Λοιπόν; Are we quite nice; Ή να το κοιτάξουμε;
